Towarzyszu podróży, zbudowałeś byt swój zasklepiając jak termit wyloty ku światłu i zwinąłeś się w kłębek w kokonie nawyków, w dławiącym rytuale codziennego życia. I choć przyprawia cię on co dzień o szaleństwo, mozolnie wzniosłeś szaniec z tego rytuału przeciw wichrom, przypływom, gwiazdom i uczuciu. Dość trudu cię kosztuje, by co dnia zapomnieć swej kondycji człowieka. Teraz glina, z której zostałeś utworzony, wyschła i stwardniała. Nikt już się nie dobudzi w tobie astronoma, muzyka, altruisty, poety, człowieka, którzy zamieszkiwali może ciebie kiedyś.
Dzień świra (via ir0nshark)

(via oceank1ng)

Source: adziaszmacia

13 Notes/ Hide

  1. likeyouinvogue reblogged this from adziaszmacia
  2. 5istoomanychairs reblogged this from adziaszmacia
  3. riftist reblogged this from oceank1ng
  4. peplaczek reblogged this from adziaszmacia
  5. oceank1ng reblogged this from adziaszmacia
  6. adziaszmacia posted this