kiedy umrę kochanie
gdy się ze słońcem rozstanę
i będę długim przedmiotem raczej smutnym

czy mnie wtedy przygarniesz
ramionami ogarniesz
i naprawisz co popsuł los okrutny

często myślę o tobie
często piszę do ciebie
głupie listy - w nich miłość i uśmiech

potem w piecu je chowam
płomień skacze po słowach
nim spokojnie w popiele nie uśnie

patrząc w płomień kochanie
myślę - co się też stanie
z moim sercem miłości głodnym

a ty nie pozwól przecież
żebym umarła w świecie
który ciemny jest i który jest chłodny

Poświatowska  (via narakocie)

47 Notes/ Hide

  1. nikolafedak reblogged this from narakocie
  2. toniemilosc reblogged this from narakocie
  3. knw reblogged this from narakocie
  4. wszyscymamyzlewglowachzezyjemy reblogged this from narakocie
  5. bonjourcath reblogged this from narakocie
  6. without-a-name94 reblogged this from boje-sie-zycia
  7. dekadenta reblogged this from narakocie
  8. riftist reblogged this from narakocie
  9. labirynttozsamosci reblogged this from narakocie
  10. poena-vermis reblogged this from narakocie
  11. qlvcn reblogged this from narakocie
  12. incrediblycharming reblogged this from narakocie
  13. narakocie posted this